മഴക്കാലമൊരുക്കിയ മൂടല്മഞ്ഞിന്റെ ആലസ്യത്തിലായിരുന്നു മധ്യ വിയറ്റ്നാം. ഒരു യുദ്ധ റിപ്പോര്ട്ടറായിരുന്ന ഞാനന്ന് അമേരിക്കന് സൈനികരുടെയൊപ്പം വിയറ്റ്നാമിലെ ടയ് ലോണ് എന്ന ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു. "കൊല ചെയ്യുകയല്ല ഇവിടെ നമ്മുടെ കര്മം," പട്ടാള സെര്ജന്റ് തന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥരോടു പറയുന്നു. "അമേരിക്കന് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇവിടുത്തുകാര്ക്ക് നല്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ ഉദ്ദേശ്യം. പസിഫിക്കേഷന് ഹാന്ഡ്ബുക്കിന്റെ 86-ം പേജില് പറയുന്നതു പോലെ, തദ്ദേശീയരുടെ ഹൃദയവും മനസും കീഴടക്കുകയാണു ചെയ്യേണ്ടത്."സെര്ജന്റിന്റെ പട്ടാള യൂനിറ്റ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് സംയുക്ത കര്മ സേനയെന്നായിരുന്നു. തന്റെ യൂനിറ്റിനെകുറിച്ച് പാതി തമാശയില് അദ്ദേഹം തന്നെ വിശദീകരിക്കുന്നതു നോക്കുക: "തിങ്കളാഴ്ചകളില് നമ്മള് ഇവര്ക്കെതിരെ ആക്രമണമഴിച്ചു വിടും. ചൊവ്വാഴ്ചകളില് നാം ഇവരുടെ ഹൃദയവും മനസും കീഴടക്കും." ടയ് ലോണിലെ ഗ്രാമീണര്ക്ക് അവശ്യ വസ്തുക്കള് വിതരണം ചെയ്യുകയായിരുന്നു അന്ന് പട്ടാളക്കാരുടെ ഉദ്ദേശ്യം. ഒരു നെല്വയലിനരികെ നിര്ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ജീപ്പിലിരുന്നുകൊണ്ട് സെര്ജന്റ് ശബ്ദകോളാംബിയിലൂടെ അലറുന്നതു കേള്ക്കാം. "എല്ലാവരും മുന്നോട്ടു വരൂ... നിങ്ങള്ക്കു വേണ്ട അരിയും, ടൂത്ത്ബ്രഷും, മിഠായിയുമായാണ് ഞങ്ങളെത്തിയിരിക്കുന്നത്."
നിശബ്ദത. ഒരു നിഴല് പോലും അനങ്ങുന്നില്ല.
വീണ്ടും പട്ടാളക്കാരന്റെ അലര്ച്ച: "നിങ്ങള് ഒന്നുകില് ഇങ്ങോട്ടു വരിക; അല്ലെങ്കില് ഞങ്ങള് നിങ്ങളെ തേടി അങ്ങോട്ടു വരുന്നതാണ്."
ടയ് ലോണ്കാര് ഒടുവില് അവരുടെ കുടിലുകളില് നിന്നും പുറത്തു വന്ന് അരി പായ്ക്കറ്റുകളും മറ്റു സാധനങ്ങളും വാങ്ങാനായി വരിവരിയായി നിന്നു. "ഈ സമ്മാനങ്ങള് വെറും വസ്തുക്കളേക്കാളുപരിയായി അമേരിക്കയുടെ സഹായ മനസ്കതയാണു കാണിക്കുന്നത്," സെര്ജന്റ് ഗ്രാമീണരോടായി പറഞ്ഞു. "സുഹ്രുത്തുക്കളെ, അമേരിക്കയെപോലൊരു സ്ഥലം ഈ ഭൂമിയില് തന്നെ വേറെയില്ല. എനിക്കും നിങ്ങള്ക്കും അമേരിക്കയൊരു പ്രകാശ ഗോപുരമാണ്. ലോകത്തിതു വരെ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതില് വച്ച് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ജനാധിപത്യത്തില് ജീവിക്കുന്നവര് എന്ന നിലയില് ഞങ്ങള് ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്. ഈ നേട്ടങ്ങള് നിങ്ങളുമായി പങ്കു വയ്ക്കുക എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ കടമ."
തോമസ് ജെഫേഴ്സന് , ജോര്ജ് വാഷിംഗ്ടണ്, ഡേവി ക്രോക്കെറ്റ് എന്നിവരെല്ലാം ആ പ്രസംഗത്തില് പരാമര്ശിക്കപ്പെട്ടു. ഒരു വാക്കു പോലും മനസിലായില്ലെങ്കിലും ചുറ്റും നിന്നിരുന്ന പട്ടാളക്കാരും കുട്ടികളും നിര്ത്താതെ കരഘോഷം മുഴക്കി. ഇതിനെയാണ് ചരിത്രകാരന്മാര് 'exceptionalism' എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അതായത് ലോകത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് 'സ്വാതന്ത്ര്യവും ജനാധിപത്യവും' കയറ്റുമതി ചെയ്യാന് അമേരിക്കക്ക് വിശുദ്ധാധികാരമുണ്ടെന്ന വാദം.
കുറച്ചു നാള് മുന്പ്, വാഷിംഗ്ടണ് ഡിസിയിലെ അമേരിക്കന് മ്യൂസിയം ഓഫ് ഹിസ്റ്ററി ഞാന് സന്ദര്ശിക്കുകയുണ്ടായി. അന്നവിടെ 'ദ പ്രൈസ് ഓഫ് ഫ്രീഡം: അമേരിക്കന്സ് അറ്റ് വാര്' എന്ന പ്രശസ്തമായ ഒരു എക്സിബിഷന് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒഴിവു ദിനമായിട്ടു കൂടി നിരവധി ആളുകള് - കുട്ടികളുള്പ്പെടെ - ആ എക്സിബിഷന് ഹാളിലൂടെ അമേരിക്കയുടെ 'മഹത്തായ ദൗത്യ'ങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള സന്ദേശങ്ങളും വായിച്ച് അന്നു നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിലൊരു സന്ദേശം 'വിയറ്റ്നാമില് കമ്യൂണിസ്റ്റ് വ്യാപനത്തിനെതിരെ ധീരയുദ്ധം നടത്തി ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകളുടെ ജീവന് രക്ഷിച്ച അമേരിക്കന് സൈനികര്ക്ക്' സ്തുതി പാടിക്കൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു. അതുപോലെ മറ്റൊരെണ്ണം 'ഇറാഖില് കൃത്യതയോടെ വ്യോമാക്രമണം നടത്തിയ ധീരസൈനികര്ക്കുള്ള' പ്രശംസയും. ആധുനിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഘോരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ അമേരിക്കയുടെ മഹത്തായ ദൗത്യമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതു കണ്ടിട്ട് ഞാന് ശരിക്കും നടുങ്ങിപോവുകയാണുണ്ടായത്.
"ഓര്മകള് നില നില്ക്കാത്ത ചരിത്രമാണ് അമേരിക്കക്കാരുടേത്. തങ്ങള് മറ്റു ജനങ്ങളോട് ചെയ്തതെന്തെന്ന് പൊതുവെ അമേരിക്കക്കാര് ഓര്ക്കാറില്ല," റ്റൈം മാഗസിന് 20-ം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമെഴുതി. ഇതിലെ വൈരുധ്യമെന്താണെന്നു വച്ചാല്, റ്റൈമിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഹെന്റി ലൂസാണ് പോയ നൂറ്റാണ്ടിനെ അമേരിക്കന് നൂറ്റാണ്ടെന്നു വിളിച്ചത്. അതായത്, അമേരിക്ക മറ്റു ജനതകളുടെ മേല്, സമൂഹികവും, രാഷ്ട്രീയവും, സാംസ്കാരികവുമായ വിജയം നേടുമെന്നും അമേരിക്കയുടെ സ്വാധീനം ലോകം മുഴുവന് വ്യാപിക്കുമെന്നുമാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയത്. ഈ മിത്തുകളുടെ ഏറ്റവും പുതിയ പ്രചാരകര് ഇന്നത്തെ റ്റെലിവിഷന് ചരിത്രകാരന്മാരാണ്.
അമേരിക്ക 'പഴയ ലോകത്തില്' നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണെന്നാണ് പ്രചാരണ വേലക്കാര് പറഞ്ഞിരുന്നത്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഭൂമികയായ അമേരിക്ക വെട്ടിപ്പിടിക്കലുകളില് വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെന്നും ഇക്കൂട്ടര് പ്രചരിപ്പിച്ചു. ജോര്ജ് വാഷിംഗ്ടന്റെ 'ഉയരുന്ന സാമ്രാജ്യ' സങ്കല്പത്തേയും, ജെയിംസ് മഡിസന്റെ 'മഹത്തായ സാമ്രാജ്യത്വ'മെന്ന ആശയത്തേയും കുറിച്ച് ഇക്കൂട്ടര് ഒന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടില്ല. അടിമത്വത്തെ കുറിച്ച് എന്താണ് പറയാനുള്ളത്? മെക്സിക്കോയില് നിന്നും തട്ടിയെടുത്ത റ്റെക്സാസിനെ കുറിച്ച്? മധ്യ അമേരിക്കയുടെ മേലുള്ള അധിനിവേശത്തെ കുറിച്ച്; ക്യൂബയേയും ഫിലിപ്പൈന്സിനേയും കുറിച്ച്?
മൂലധനാധിനിവേശം
യുദ്ധാനന്തര ലോകക്രമത്തില് അധീശത്വമുറപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അമേരിക്കന് മൂലധനത്തിന്റെ ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം. 'സ്വതന്ത്ര കോര്പറേറ്റ് ഭീമന്മാരുടെ മുന്നേറ്റ'മായിരുന്നു പിന്നീടുണ്ടായത്. അതിന്റെ ഫലമായി ലോകത്തിന്റെ മൊത്തം സമ്പത്തിന്റെ പാതിയോളം അമേരിക്കയുടെ കൈകളിലെത്തിച്ചേര്ന്നു. ഈ പുതിയ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ മൂലക്കല്ലിടല് കര്മം 1944ല് ന്യൂ ഹാംപ്ഷയറിലെ ബ്രട്ടന്വുഡ്സില് നടന്ന ഒരു സമ്മേളനത്തില് വച്ച് നടത്തപ്പെട്ടു. 'സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിരതയെകുറിച്ചുള്ള ചര്ച്ചകള്' എന്ന പേരില് നടന്ന ആ സമ്മേളനമാണ് ലോകം കീഴടക്കാനുള്ള അമേരിക്കന് യാത്രയുടെ തുടക്കം കുറിച്ചത്.
ഫ്രെഡറിക് എഫ് ക്ലൈര്മോണ്ട് 'ദ റൈസ് ആന്ഡ് ഫാള് ഓഫ് ഇക്കണോമിക് ലിബറലിസ'ത്തില് എഴുതിയതു പോലെ അമേരിക്കന് വരേണ്യര്ക്കു വേണ്ടിയിരുന്നത് സഖ്യ കക്ഷികളെയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സാമന്ത രാജ്യങ്ങളെയായിരുന്നു. ലോക വിപണിയുടെ സ്വേച്ഛാധികാരം ഉറപ്പിക്കുന്നതിനായുള്ള മാര്ഗരേഖയാണ് ബ്രട്ടന്വുഡ്സില് തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടത്. യുഎസ് ട്രഷറിയുടെ അധികാര ഹസ്തങ്ങളായി ലോക ബാങ്ക്, അന്തര്ദേശീയ നാണ്യ നിധി (IMF), ഏഷ്യന് വികസന ബാങ്ക് (ADB), ആഫ്രിക്കന് വികസന ബാങ്ക്, ഇന്റര്-അമേരിക്കന് ഡെവലപ്മെന്റ് ബാങ്ക് എന്നീ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങള് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. പുതിയ വിപണി കേന്ദ്രീകൃത ലോകക്രമത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈയാളുകയായിരുന്നു ഈ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രധാന ദൗത്യം. എഡ്വാര്ഡ് ബെര്ണെയ്സ് എഴുതിയതു പോലെ അമേരിക്കന് സൈന്യവും അതിന്റെ സാമന്ത ശക്തികളും ഈ അന്തര്ദേശീയ സ്ഥാപനങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷ നല്കുകയും മാധ്യമങ്ങളുടെ അദൃശ്യമായ ഒരു ഭരണകൂടം ഇവയെ ചുറ്റിപറ്റിയുള്ള മിത്തുകള് നില നിര്ത്തുകയും ചെയ്തു. സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയിഡിന്റെ അനന്തിരവനാണ് മാധ്യമ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പിതാവെന്നറിയപ്പെടുന്ന ബെര്ണെയ്സ്.
ഔദ്യോഗിക ശത്രുവിനെതിരെ ഭീതിയും ഉപഭോഗ സംസ്കാരത്തിനോടു വിധേയത്വവുമുള്ള ഒരു പൊതു സംസ്കാരം (mass culture) എങ്ങിനെ നിര്മിച്ചെടുക്കാമെന്നതിനെ കുറിച്ച് ഫ്രോയിഡിയന് സിദ്ധാന്തങ്ങളുപയോഗിച്ച് ബെര്ണെയ്സ് പഠനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി സ്ത്രീകള് പുകവലി ആരംഭിക്കണമെന്ന പ്രചാരണം നടത്തിയ ബെര്ണെയ്സ് റ്റുബാക്കോ വ്യവസായത്തെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് പിന്നീട് തെളിയുകയുണ്ടായി. സിഗററ്റുകള് 'സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദീപശിഖ'കളെന്നാണ് അദ്ദേഹമന്ന് പറഞ്ഞത്.
അതായത് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ കുപ്രചാരണത്തിന്റെ ഒരു ലക്ഷ്യം തൊഴിലാളി വര്ഗത്തെ അവരുടെ സമൂഹ്യ ജനാധിപത്യ ചോദനകളില് നിന്നും അകറ്റുകയെന്നതായിരുന്നു. ഇക്കാലയളവില് കൂറ്റന് കച്ചവട സംഘങ്ങള് അവയുടെ മാഫിയ പ്രതിച്ഛായയില് നിന്നും രക്ഷപ്പെടുക മാത്രമല്ല, പുതിയ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ രൂപകങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്തു. 'സ്വതന്ത്ര കോര്പറേറ്റുകള്' എന്ന ആശയത്തിന് മുമ്പൊന്നുമില്ലാത്ത സ്വീകാര്യതയുമുണ്ടായി.
"1950കളുടെ ആരംഭമായപ്പോഴേക്കും വിനോദ വ്യവസായം അതിന്റെ തത്സ്വരൂപം വെളിയിലെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു," നോം ചോംസ്കി എഴുതുന്നു. "തൊഴിലാളി യൂനിയനുകള് പ്രതിനായക സ്ഥാനത്ത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അമേരിക്കന് ജീവിതത്തിലെ സൗഹാര്ദം നശിപ്പിക്കുന്ന വില്ലന്മാരായാണ് യൂനിയനുകളെ വിനോദ വ്യവസായം അവതരിപ്പിച്ചത്. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ തുറകളേയും പുതിയ ബിസിനസ് വര്ഗം ലക്ഷ്യം വച്ചു. 1954 ആയപ്പോഴേക്കും ഈ കച്ചവട ലോബിയുടെ കുപ്രചാരണം സ്കൂള് റ്റെക്സ്റ്റ് പുസ്തകങ്ങളില് പോലും ഇടം തേടിയിരുന്നു."
അമേരിക്കനിസവും ഒബാമയും
അമേരിക്കനിസം ഏറ്റവും പുതിയ 'ഇസ'മായി വളര്ന്നു. ഈ ഇസത്തിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ മുഖമാണ് ബാരക് ഒബാമ. പ്രസിഡന്റ് ഒബാമയുടെ മുന്ഗണന 'മാറ്റം' കൊണ്ടു വരിക എന്നതിനേക്കളേറെ ലോകം ഭരിക്കാനുള്ള അമേരിക്കയുടെ അവകാശം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുക എന്നതു തന്നെയാണ്. അമേരിക്കയെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറയുന്നത് നോക്കു: "തിന്മയെ പരാജയപ്പെടുത്തി ആത്യന്തികമായ നന്മയുടെ വിജയം കുറിക്കാനായുള്ള യുദ്ധത്തില് നമ്മള് ലോകത്തെ നയിക്കുന്നു. 21-ം നൂറ്റാണ്ടിനു അനുയോജ്യമായ ഒരു പട്ടാളത്തെ പടുത്തുയര്ത്തി, നമ്മുടെ ജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കി കൊണ്ടു വേണം ഈ യുദ്ധത്തെ നാം നയിക്കേണ്ടത്."
1945 മുതല് പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും അമേരിക്ക 50ലധികം ഭരണകൂടങ്ങളെ അട്ടിമറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതില് ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങളും ഉള്പ്പെടും. മുപ്പതിലധികം സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ തകര്ത്ത ചരിത്രമുള്ള അമേരിക്ക ഈജിപ്റ്റ് മുതല് ഗ്വാട്ടിമാല വരെ എത്രയധികം സ്വേച്ഛാ ഭരണകൂടങ്ങളെയാണ് പിന്തുണച്ചിട്ടുള്ളത്! ഇതാണ് അമേരിക്കയുടെ പാരമ്പര്യം. യുദ്ധക്കൊതിയന്മാരെ കൊണ്ടും, ബുഷ്-ക്ലിന്റണ് കാലഘട്ടത്തിലെ കമ്പോള മൗലികവാദികളെ കൊണ്ടും നിറഞ്ഞ ഒബാമയുടെ ക്യാബിനറ്റ് അമേരിക്കയുടെ ഈ പാരമ്പര്യത്തെ അടിവരയിട്ടുറപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.2005ലെ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബല് സമ്മാനം വാങ്ങികൊണ്ട് ഹരോള്ഡ് പിന്റര് നടത്തിയ പ്രസംഗം ഈ സാഹചര്യത്തില് ശ്രദ്ധേയമാണ്. "യുദ്ധാനന്തര ലോകത്തില് സോവിയറ്റ് യൂനിയന് ഭീകരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങള് നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് എല്ലാവര്ക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്. എന്നാല് ഇതേ കാലയളവില് അമേരിക്ക നടത്തിയിട്ടുള്ള ഭീകരതകള് ശരിയായ രീതിയില് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? അതുപോട്ടെ, അവയെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളായെങ്കിലും ലോകം അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"
അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില് സിവിലിയന്മാരെ കൊല്ലാന് ഒബാമ ഡ്രോണ് വിമാനങ്ങളെ അയയ്ക്കുമ്പോള് പോള് ക്രുഗ്മാനെ പോലുള്ള ലിബറല് ബുദ്ധിജീവികള് അമേരിക്ക പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന 'ഉത്കൃഷ്ടമായ ആശയ'ങ്ങളെ ഓര്ത്ത് ആനന്ദിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഒബാമയുടെ ഡ്രോണ് വിമാനങ്ങള് ജനുവരി മുതല് കൊലപ്പെടുത്തിയത് 700-ലധികം സിവിലിയന്മാരെയാണ്.
ഇങ്ങിനെ ഒബാമയുടെ കീഴിലുള്ള അമേരിക്ക അത്ഭുതങ്ങള് കാണിക്കുമെന്ന് ലിബറല് ബുദ്ധിജീവികള് പ്രസംഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ലക്ഷക്കണക്കിനു വരുന്ന സാധാരണ അമേരിക്കക്കാരെ അലട്ടുന്ന പ്രശ്നങ്ങള് മറ്റു പലതുമാണ്. ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ട, ഭവനങ്ങള് ജപ്തി ചെയ്യപ്പെട്ട അമേരിക്കക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഭീമന് ബാങ്കുകളെ സഹായിക്കുന്ന, സൈന്യത്തെ തീറ്റിപോറ്റുന്ന ഒരു പ്രസിഡന്റ് മാത്രമാണ് ഒബാമ. അവര്ക്ക് ഒബാമ പ്രസിഡന്സി ജോര്ജ് ബുഷിന്റേതില് നിന്നും ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമല്ല തന്നെ.
നിഷേധികള്
എന്നാല് എത്ര കാലം ഇങ്ങിനെ മുന്നോട്ടു പോകും എന്നതാണ് ചോദ്യം. ഇന്നത്തെ അമേരിക്കയെ സംബന്ധിച്ച് ഏറ്റവും അസാധാരണമായ കാര്യം അമേരിക്കന് ജനതയുടെ നിഷേധാത്മക മനോഭാവമാണ്. കോര്പറേറ്റ് ലോബിയുടെ കുപ്രചരണങ്ങളെയെല്ലാം തള്ളി കളയുന്ന അമേരിക്കക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടി വരികയാണ്. വിശ്വസനീയമായ സര്വേകള് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അമേരിക്കന് ജനതയുടെ മൂന്നില് രണ്ടു ഭാഗത്തോളം പുരോഗമനപരമായ നിലപാടുകളുള്ളവരാണെന്നാണ്. ദരിദ്രരുടേയും നിരാലംബരുടേയും സംരക്ഷണം ഭരണകൂടം ഏറ്റെടുക്കണം എന്ന അഭിപ്രായമുള്ളവരാണ് ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും. എല്ലാവര്ക്കും ആരോഗ്യപരിരക്ഷ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നതിനായി ഉയര്ന്ന നികുതിയടയ്ക്കാന് ഇവര് തയ്യാറാണ്. സമ്പൂര്ണമായ ആണവ നിര്വ്യാപനമാണ് ഇവര്ക്കു വേണ്ടത്. എഴുപത്തിരണ്ടു ശതമാനം ആളുകളും അമേരിക്ക അതിന്റെ കൊളോനിയല് യുദ്ധങ്ങള് അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇവര് അറിവും വിവരവുമുള്ളവരാണ്. ഒരര്ത്ഥത്തില് അമേരിക്കന് വിരുദ്ധര് (anti-American) പോലുമാണ്.
ഇത്തരത്തിലുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിനു അമേരിക്കന് വിരുദ്ധര് ഇന്നത്തെ അമേരിക്കയിലുണ്ട്. ഇവരില് ഭൂരിഭാഗവും സാധാരണക്കാരാണ്. ഉണര്ന്നിരിക്കുന്ന മനസാക്ഷിയുള്ള ഇക്കൂട്ടരാണ് അമേരിക്കയില് പൗരാവകാശ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് നയിച്ചത്. അടിമത്തം അവസാനിപ്പിച്ചത്. ഏഷ്യയിലെ യുദ്ധങ്ങള് അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് തെരുവിലേക്കിറങ്ങിയതും ഇവരാണ്. ഇവര് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചരിത്രത്തില് നിന്നും അപ്രത്യക്ഷരായേക്കാം. പക്ഷേ മഞ്ഞിനടിയില് മൂടി കിടക്കുന്ന വിത്തുകള് പോലെയാണ് ഇക്കൂട്ടര്.
ജോണ് പില്ജര്
കടപ്പാട്: http://www.johnpilger.com/
